

प्रस्तावना: “पुस्तक उघडलेलं आहे… पण काहीच लक्षात राहत नाही”
“तो अभ्यासाला बसलेला असतो.”
“डोळे पुस्तकावर असतात.”
“पण विचारलं की — काहीच आठवत नाही.”
अशा वेळी पालक गोंधळतात: > “मग लक्ष का लागत नाही? मुद्दाम दुर्लक्ष करतोय का?”
हा लेख मुलांवर आरोप करण्यासाठी नाही.
तर मुलांच्या आत काय चाललं आहे ते समजून घेण्यासाठी आहे.
आधी हे स्पष्ट समजून घ्या
लक्ष न लागणं म्हणजे हट्ट नाही. ते म्हणजे — – मन अस्थिर असणं – विचारांचा गोंधळ – आतून असुरक्षित वाटणं
👉 शरीर एका ठिकाणी असतं, पण मन वेगळ्याच ठिकाणी फिरत असतं.
डोळे पुस्तकावर असूनही मन भटकण्यामागची खरी कारणं
1️⃣ मेंदू थकलेला असतो, पण आपण तो ओळखत नाही
शाळा, क्लास, homework, अपेक्षा — हे सगळं मनावर आधीच साचलेलं असतं.
मूल अभ्यासाला बसतं, पण मेंदू म्हणतो — “थोडं थांब.”
👉 थकलेल्या मनाकडून focus अपेक्षित ठेवणं कठीण असतं.
2️⃣ बाहेर शांतता असते, पण आत गोंधळ असतो
मुलांच्या मनात असे विचार चालू असतात: – “हे जमेल का?” – “चूक झाली तर?” – “आई-बाबा नाराज होतील का?”
👉 हे विचार पुस्तकापेक्षा जास्त आवाज करतात.
3️⃣ अभ्यासाची पद्धत अर्थपूर्ण वाटत नाही
जर अभ्यास: – फक्त वाचनापुरता मर्यादित असेल – समज न लागता रटाळ वाटत असेल
तर मन तिथून पळ काढतं.
👉 डोळे ओळी वाचतात, पण अर्थ मनात जात नाही.
4️⃣ सततच्या स्क्रीन वापरामुळे मन स्थिर राहत नाही
मोबाईल, reels, games यामुळे मनाला: – सतत बदलाची सवय लागते – एका गोष्टीवर टिकणं अवघड जातं
पुस्तक मात्र शांत असतं. 👉 म्हणून मन लगेच दुसरीकडे धाव घेतं.
5️⃣ अभ्यासाशी जोडलेली भीती
पूर्वीचे अनुभव: – ओरडा – अपमान – कमी मार्क्स
हे सगळं मनात साठलेलं असतं.
👉 पुस्तक उघडलं की ही भावना जागी होते.
पालकांनी ओळखायचे महत्त्वाचे संकेत
- एकाच ओळी पुन्हा पुन्हा वाचणं
- प्रश्न विचारल्यावर गोंधळणं
- “वाचलं पण कळलं नाही” असं म्हणणं
- अभ्यासात बसूनही अस्वस्थता
👉 हे दुर्लक्ष नाही. हे आतल्या संघर्षाचे संकेत आहेत.
पालकांसाठी काही मनापासून समज
✔️ लक्ष हा आदेशाने येत नाही
“लक्ष दे” असं सांगून लक्ष लागत नाही.
✔️ मन सुरक्षित वाटलं, तरच ते एकाग्र होतं
भीती असताना focus होणं कठीण असतं.
✔️ अभ्यास म्हणजे फक्त पुस्तक नाही
मनाची स्थिती हा त्याचा सगळ्यात महत्त्वाचा भाग आहे.
पालक काय करू शकतात? (दिशा)
- अभ्यासाआधी मन शांत होईल असा छोटा pause द्या
- “काय वाचतोयस” पेक्षा “कसं वाटतंय” हे विचारा
- लगेच चूक दाखवण्याऐवजी ऐकून घ्या
- अभ्यासाच्या वेळेला सुरक्षित वातावरण ठेवा
(यावर पुढील लेखांमध्ये आपण अधिक practical गोष्टी पाहणार आहोत.)
शेवटचा विचार
मुलांचं मन भटकतंय, म्हणजे ते मुद्दाम दुर्लक्ष करत नाही.
👉 कदाचित ते खूप काही आत साठवून बसलेलं असतं.
मन हलकं झालं, तर लक्ष आपोआप पुस्तकावर टिकायला लागतं.
⚠️ Disclaimer: हा लेख फक्त जागरूकतेसाठी आहे. तो कोणताही वैद्यकीय किंवा मानसिक उपचाराचा सल्ला नाही. प्रत्येक मूल वेगळं असतं; गरज भासल्यास तज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
